Wim van Dam
In mijn pubertijd kreeg ik al te maken met kanker in mijn leven. Mijn vader overleed in 1978 aan deze ziekte die toen nog amper besproken werd en waar nog weinig over bekend was. Na die tijd gebruikte ik het woord kanker zelf regelmatig als scheldwoord, uit woede en onwetendheid, zelfs op het sportveld.
Leef niet in het verleden,dat is toch al gebeurd .
Leef niet in de toekomst, je weet toch niet wat er gaat gebeuren.
Leef nu, dat is wat er gebeurt, dus geniet van alles !!!
Wim van Dam
In 1990 kreeg ik zelf kanker , was toen 26 en net voor mezelf begonnen als tuinder. Ik had Non Hodgkin, lymfklier-kanker, in een ongunstige vorm en had veel angst en onzekerheid over de toekomst . Van de chemokuren die ik toen kreeg, werd ik heel misselijk en ziek, ook kaal en dat was toen nog geen mode voor jonge mannen. Ik droeg toen een pruik of een pet, na de bestralingen was de huid rond mijn hals kapot, verbrand en pijnlijk.
Controles bleven altijd spannend, naar mate de jaren verstreken werd de onzekerheid minder, en werd het leven weer “normaal” .Ik wilde stoppen met roken maar dat is pas na een paar jaar gelukt. Ook maakte ik mijn come-back op het voetbalveld, juist in die wedstrijd werd ik uitgescholden voor kankerlijer, dat was kwetsend. Mijn vrouw en ik hebben het grote geluk gehad drie zonen te krijgen, waarover de dokters grote twijfels hadden of dit nog wel mogelijk was na alle behandelingen.
In 2004, net na mijn 40-ste verjaardag had ik de pech dat ik weer Non- Hodgkin- lymfoom kreeg, en opnieuw alle behandelingen moest ondergaan. Maar gelukkig voor mij waren er grote verschillen. Door nieuwe medicijnen werd ik niet meer misselijk van de chemo’s en met de nieuwe bestralingsapparaten konden ze beter en vooral gerichter werken. Dus daardoor minder schade aanrichten. Wel weer mijn haren kwijt, maar als een schoolvriendje van je zoontje vraagt of je naar de kapper geweest bent, zie je van zo’n kale kop ook de humor weer in.
Ik ben nu 47 jaar en geniet van het leven. Ben de artsen en onderzoekers heel dankbaar dat ze zoveel voor me hebben kunnen doen. Ik hoop dat met Fight Cancer veel geld opgehaald wordt, zodat er nog meer onderzoek gedaan kan worden en meer mensen met kanker daar baat bij hebben.
Voor mij betekend het (scheld) woord kanker nu;
Verdriet - Vreugde
Dood - Leven
Twijfel - Hoop
Angst - Humor
VRIENDSCHAP
Een sportieve groet van Wim van Dam
Controles bleven altijd spannend, naar mate de jaren verstreken werd de onzekerheid minder, en werd het leven weer “normaal” .Ik wilde stoppen met roken maar dat is pas na een paar jaar gelukt. Ook maakte ik mijn come-back op het voetbalveld, juist in die wedstrijd werd ik uitgescholden voor kankerlijer, dat was kwetsend. Mijn vrouw en ik hebben het grote geluk gehad drie zonen te krijgen, waarover de dokters grote twijfels hadden of dit nog wel mogelijk was na alle behandelingen.
In 2004, net na mijn 40-ste verjaardag had ik de pech dat ik weer Non- Hodgkin- lymfoom kreeg, en opnieuw alle behandelingen moest ondergaan. Maar gelukkig voor mij waren er grote verschillen. Door nieuwe medicijnen werd ik niet meer misselijk van de chemo’s en met de nieuwe bestralingsapparaten konden ze beter en vooral gerichter werken. Dus daardoor minder schade aanrichten. Wel weer mijn haren kwijt, maar als een schoolvriendje van je zoontje vraagt of je naar de kapper geweest bent, zie je van zo’n kale kop ook de humor weer in.
Ik ben nu 47 jaar en geniet van het leven. Ben de artsen en onderzoekers heel dankbaar dat ze zoveel voor me hebben kunnen doen. Ik hoop dat met Fight Cancer veel geld opgehaald wordt, zodat er nog meer onderzoek gedaan kan worden en meer mensen met kanker daar baat bij hebben.
Voor mij betekend het (scheld) woord kanker nu;
Verdriet - Vreugde
Dood - Leven
Twijfel - Hoop
Angst - Humor
VRIENDSCHAP
Een sportieve groet van Wim van Dam